de Staat


De Nacht (de dag)
juni 23, 2010, 23:15
Filed under: Sport | Tags: , ,

’t Ging niet regenen.
Het heeft niet geregend.
’t Ging perfect van temperatuur zijn.
Het was perfect van temperatuur.
’t Ging just iets te hard waaien.
Het waaide helaas ook just iets te hard.
Maar de benen voelden goed.

Ik was vroeg genoeg in Torhout aangekomen, haalde borst- en rugnummer op (beide waren verplicht), vond een kleedkamer (met wc!), en kon beginnen twijfelen: neem ik eigen drank mee of beperk ik me tot wat ze bij de bevoorrading geven. Die bevoorradingen liggen volgens de website 5 à 6km uiteen, en ik ben gewoon van om de 4km iets te drinken, maar dit was een avondloop, dus… . Uiteindelijk neem ik 2 busjes sportdrank mee, voor de zekerheid.

De start gaat vlot. 100km en marathon starten samen, goed voor iets meer dan 600 starters… en dan heb je -in tegenstelling tot bij grote massalopen- ruimte. In Torhout wordt er niet gedrumd.
De eerste 5km loop ik in 26min, bij km15 kom ik net onder 1u18 door, en na 25km staat m’n chrono op 2u09’30”.

Het 3u30′ doel had ik voor de start al veranderd in 3u40. Ik was er namelijk bij op m’n eigen trainingen. Aan 26 minuten per 5km zou ik op 3u39’30” uitkomen, en alhoewel ik geen tussentijden meer heb van na die eerste 25km zegt mijn gevoel dat ik dat tempo nog tot een eind voorbij km30 heb aangehouden. Daarna ging het stroever, en stroever, en stroever… tot ik me uiteindelijk gewoon in het spoor van Luk uit Lauwe vastbeet.

Luk had ik bij de eerste doortocht in Lichtervelde (na een kilometer of 6-7) bijgehaald na een korte versnelling en samen hebben we de rest van het parcours afgehaspeld. Soms groeiden we tot een groepje van 5-6, maar met tijd en kilometers waaide iedereen er af. Toen we uiteindelijk zelf vertraagden viel er niemand meer in te halen… er was alleen nog afzien.

Na een kilometer of 34-35 leken m’n knieën opgelopen, en was het duidelijk dat bekertjes-drinken bij de bevoorrading niet mijn ding was. Ik was Op… maar ging niet opgeven, neen. Die ene keer dat ik een marathon liep ging ik ‘m ook uitlopen. Niet plooien… maar ik was er wel van overtuigd dat ik dit niet meer ging doen.

Uiteindelijk waren die 42,192 km voorbij in 3u46’51”.
Ik kreeg na de finish een aquarius in m’n handen geduwd, kreeg daar nauwelijks iets van binnen, ging toen over een nader hangen, moest net niet kotsen, kreeg het koud… en liep dan maar de rode kruis-tent binnen… weg uit de drukte en op een stoel… tot er iemand echt verzorging nodig had ik en dan maar buiten op de shuttlebus naar de kleedruimtes ging wachten… op weg naar de warme douches.

Een helende warme douche. Opeens was het afzien veel minder, en kon de roep om een revanche groeien.


1 reactie so far
Plaats een reactie

[…] en goesting. Die marathon is alweer meer dan een jaar geleden. Te lang. De kop en benen zijn ondertussen weer helemaal […]

Pingback door Agalop « de Staat




Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s