de Staat


voor de vooruitgang
november 13, 2008, 15:37
Filed under: In en om de tuin | Tags:

Er moest nog een verjaardag gevierd worden, en ook nog wel die verhuis van vorig jaar,
en “Als de verwarming terug werkt is het bij mij thuis”, had ik gezegd …
beklaagd dat ik me dat heb! Wist ik veel wat er allemaal bij zo’n eetding komt kijken…
(de radiatoren hingen op vrijdagmorgen eindelijk terug aan de muur en zondagavond ging dat etentje door)

…dat de tafel groot genoeg moet zijn om al die warme mensen aan te zetten bijvoorbeeld. Gelukkig had sos-pa nog wat planken liggen die in een nieuw-samengestelde-combinatie een tafelachtige opleverden. Als afwerking kon ze wel nog een laagje verf gebruiken. Zaterdag schrijven we dan al, en ’s namiddags kon de grondlaag er op. Volgens de verfpot moest je dan 18uur wachten om de volgende laag aan te brengen… achttien! het zijn er 16 geworden. zondag morgen om 8 uur had marc dat ding al gladgeschuurd, ontstoft en de afwerklaag aangebracht… die moest dan enkel op tijd droog zijn…

En het eten dan… de basis van de basis van het dagdagelijks koken heb ik ondertussen wel onder de knie… maar deze keer mocht het iets anders zijn… (maar toch nog haalbaar)

… dus werd er op vrijdag al een chocoladecake gemaakt (met een tupperware-microgolfrecept) … en daar moest chocolade in, en eieren, en suiker, en zelfrijzende bloem, en bakboter… en geen van die dingen had ik in huis. Vooral naar het eibreken was het spannend uitkijken. Roereieren staan hier op de Noooo!!-lijst… en daarnaast heb ik ze de laatste 30 jaar alleen maar van doen gehad om mee te smijten bij ontgroeningen, fijn en smerig, maar het is gelukt (niemand kan het tegendeel bewijzen). 
Bij het in stukken kappen van de chocolade kwam er ook wat bloed insijpelen… maar geen van mijn gasten heeft daar iets van gemerkt… of van durven zeggen…
Oorspronkelijk was het de bedoeling om over cake en cakebord nog een chocoladesaus te gieten… maar die cake op zich bleek al zwaar genoeg en de chocoladesnippers die vooraf al… euh, versnipperd waren voor die saus konden ook dienen als strooisel (en dat smaakte – denk ik)

… en zaterdagavond werd de verse groentensoep (soep!) in elkaar gedraaid. Het resultaat daarvan had iets vloeibaarder mogen zijn, maar ze smaakte wel als gelukt. (en ik heb geleerd dat sperziebonen blijbaar hetzelfde zijn als princessebonen)

… het hoofdgerecht dan. Dat kwam uit een wok-receptenboek dat ooit verkrijgbaar was bij De Standaard… maar ik gewoon op een rommelmarkt kocht. “Noedels met eekhorentjesbrood” stond er… al zagen de noedels er op de bijhorende foto wel heel erg als tagliatelli uit en wordt “eekhorentjesbrood” over het algemeen net iets anders gespeld.
Eekhoorntjesbrood bleek niet zo gemakkelijk te vinden in de verzamelde supermarkten dus ging ik er uiteindelijk maar om vragen in een lokaal groeten- en fruitwinkeltje waar ze nogal wat specialiteiten hebben waarvan ik de naam niet ken (altijd een goede referentie, dacht ik). Helaas ze hadden het daar ook niet, maar gingen wel proberen om tegen de volgende dag de gevraagde hoeveelheid binnen te hebben.
Helaas -opnieuw helaas- bleek dat op zondagmorgen niet gelukt en ging ik dan maar naar huis met de helft van hun voorraad bospaddestoelen… en die deden hun werk ook, en volgens mijn gasten was het lekker.

… en vooraf waren er haptjes met garnaalsalade en kruidenkaas en coeur de lion… en ook nog blokjes kaas… en champagne… en vooral de eetdelen daarvan bleken veel te rap op.

… en ik heb nog een fles champagne over, dus moet er een 2de editie komen.

Conclusie: op de verfgeur (limoengroen ruikt een beetje naar groetensoep) en het feit dat de gelakte tafel nog niet helemaal uitgehard was denk ik dat het in orde was.

+
met het binnenkomen van de gasten kwam ook een fles witte wijn, een doos koekjes-met-chocolade, een humo-met-film (dagen zonder lief), een groene (!) gieter en blog- en taalinspirerende kalender voor 2009.
Dus als ik in de toekomst eens wazig overkom ligt het aan de wijn, als ik hyper ben is dat de schuld van de chocolade, als ik er niet ben speelt die film hier waarschijnlijk (of worden er planten van de dood gered)… en als ik moeilijke woorden gebruik zullen ‘de matjes’ het zelf gezocht hebben 😉

Advertenties

5 reacties so far
Plaats een reactie

Het eten was lekker en de tafel was memorabel. Vooral voor jou want het zal voor eeuwig de sporen dragen van de borden, glazen en het bestek dat eraan bleek plakken. En van mijn ellebogen ook, dat staat vast.
En nu komt ie af dat ie nog een fles champ over heeft. Nondedju! 😉

Reactie door elke

Het was allemaal heerlijk en ik vond de avond meer dan geslaagd. En ik kom nog, voor meer! Maar enkel wanneer we niet meer ad tafel blijven plakken… 😉

Reactie door Ines

Ach, die tafel… van dag 1 al meteen voorzien van een verhaal… ik ga ‘m zo houden 😀

Reactie door Marc

ok, bij een volgend bezoekje aan Brugge komen we bij jou eten!

Reactie door elsje

😀

Reactie door Marc




Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s