de Staat


mind the gap (4)
november 10, 2008, 23:44
Filed under: Hesperolletjes | Tags:

Vooraf: meer over deze reeks vind je hier.

10-11-1988

Op avontuur met Sinterklaas en Zwarte Piet.

Op een middag, half november ging de bel. Moeder ging kijken… Sint-Nikolaas stond met zijn hele troep pieten voor de deor deur. Hij vroeg of ik meetrok op avontuur. K Ik was natuurlijk akkoord.

We klommen op de boot. Daar kreeg ik een hut om te (slapp) slapen. Het was vlug donker. ’s Morgens, toen ik wakker werd, konden we de kust van Spanje al zien. Maar plots hoorden we iets kraken. Daar kwam een opgewonden Piet uit het ruim. Het was de macinepiet machinepiet. Hij vertelde dat ze op een rots waren gelopen.
Iedereen was in paniek. Ze zetten de reddingssloepen uit. Natuurlijk sprong ik er bij. Als we aan de oever kwamen renden wen naar de bus. We hielpen eerste de Sint op zijn paard. De bus reed met alle Pieten naar het kasteel van de Sint. De Hal was in marmer. De sint Sint zette een andere mijter op en toonde de weg naar een hele grote zaal. Het was de opslagplaats van de geschenken. Toen vertelde Sint-Nikolaas waarom hij mij geroepen had. Hij vroeg: “Wil jij deze geschenken verpakken?” “Natuurlijk zal ik dat doen”, antwoordde ik. Er waren wel zeven miljoen pakjes. Het duurde drie weken. Als het klaar was moesten een hele groep Pieten de vrachtwagen laden. Dan reden ze we naar de stad. daar liepen we op de daken. Opeens slipte een Piet en viel naar beneden. We gingen vlug kijken. Hij had zijn been gebroken en een zware hersenschudding. Er lag ook een hoop speelgoed op straat. Toen hij in het ziekenhuis lag, deelden we verder uit. Nu moest ik ook een zak dragen.

Toen ik uit Spanje terug thuis was vierden we ook Sinterklaas.

De juffrouw schreef:
Let op je schrift, Marc!
Mooie avonturen!
(+ al het rood in de tekst)

Marc’s commentaar vandaag:
Het taalgebruik doet me denken aan een soort voorleestelevisie waarvan ik denk dat ze nu niet meer bestaat. Uit een tijd dat de openbare omroep nog een voorbeeldfunctie had.
En daarnaast… zomaar meegaan met een vent in een lange mantel en een stel geverfde mannen… Ik dacht waarschijnlijk dat ik jommeke was. Is het jullie trouwens al een opgevallen dat Jef Nys het figuurtje dat spreekt altijd zijn vinger laat opsteken… en ze hebben ook allemaal een afwijking aan de knieën.
Maar dat terzijde.
Een zin als “Ze zetten de reddingssloepen uit.”… klopt die eigenlijk wel? In het dialect zeggen we ‘zetteden’ (bij Wouter Deprez zelfs ‘zettigden’), maar hoe zit het nu eigenlijk?
Ik hou ook wel van het feit dat ‘we’ de bus namen. Waar kwam die vandaan, en hoe wist die/en vooral zijn chauffeur waar hij moest staan wacht? Was dat rotsgebeuren opgezet spel of een aanslag? Waar bleven de Amerikanen dan, was change yet to come?, en waarom mocht het paard van de Sint niet mee in de bus? Kon die zich niet efkes pony houden? Voor de gezelligheid.
… en waar waren Bart P, en Hugo M? Zaten die toen vast voor betrokkenheid bij kinderarbeidtoestanden?
… en de titel had tenminste iets in de aard van “Marc, de Sint, en het Stockholmsyndroom”. (denk ik dan)

 


1 reactie so far
Plaats een reactie

Slim, Marc, slim, want als Piet kun je natuurlijk beslissen dat al die kadootjes voor de Kleine Marc zijn!

Reactie door elsje




Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s