de Staat


Doe Maar, Dit is alles

Ik ken een prima bandje,
dat speelde in een tentje,
en iedereen die kent ze

Er komt een Doe Maar-musical aan (met Tom en Steven), en daarnaast is er ook 1 nacht met Henny. Hoog tijd dus om het muzikaal verleden van de groep nog eens boven te halen.

Doe Maar (debuut – 1980)
Opgericht in het prachtjaar 1978 neemt het feestbandje Doe Maar (oorspronkelijk Foels Bent Doe Maar) een jaar later hun eerste plaat op. Op die plaat, die in 1980 (vermoedelijk net voor de carnavalsperiode) wordt uitgebracht staan vooral studentikoze nummers. De reggae-invloeden zijn niet ver te zoeken, af en toe gaan ze ook de punkrockrichting uit. Met Wees niet bang voor mijn lul (studentikoos, ik zei het je) kan je er ook een pure Rock ’n Roll-song op vinden.

Luister: Wees niet bang voor mijn lul, Verdomme, ik doe het wel alleen, en Als de morgen komt
Vergeet: de rest

Skunk (1981)
Henny Vrienten vervangt Piet Dekker op bas. Met Vrienten erbij verandert Doe Maar van een op het hippie-gedachtegoed gestoelde bende ongeregeld in een strak spelende groep met het bekende commerciëler geluid.

Luister: Sinds 1 dag of 2 (32 jaar), Bella Donna, Smoorverliefd, Nederwiet
Vergeet: Te laat, Nix voor jou, Mis

Doris Day en andere Stukken (1982)
De grote doorbraak komt er voor Doe Maar pas met Doris Day en andere Stukken. Na de overgangsplaat die Skunk was staat het Doe Maar-geluid er nu helemaal. Doe Maar wordt een synoniem voor nederpop. Carel Copier (zanger van Te laat en Nix voor jou) heeft de groep verlaten en René Van Collem neemt zijn plaats in achter de drums.
Net na Doris Day en andere Stukken knutselt Henny Vrienten een dub-versie van dat album in elkaar. Doe de Dub krijgt de stempel ‘enkel voor de fans’.

Luister: Is dit alles, Belle Hélène, Doris Day, Tijd genoeg
Vergeet: Vergeet me, Situatie, Winnetoe, De eerste x

4US (1983)
De groep kan nergens nog verschijnen zonder door fans onder voet gelopen te worden. Het speelplezier – één van de uitgangspunten binnen Doe Maar – is ver te zoeken. Een donker klinkend 4US (dat ook een eigen logo heeft) is daar het gevolg van. Het blije bandje wordt een chagrijnig bandje. Desondanks, of net daardoor is dit het beste album van de groep.
Tussen Doris Day… en 4US had de groep trouwens alweer een andere drummer aangetrokken, Jan Pijnenburg. Doordat deze zwaargewond werd bij een auto-ongeluk werd tijdens zijn revalidatieperiode René Van Collem terug aangetrokken. Daardoor lees je zijn naam naast ‘drums’ in het cd-boekje, en staat Pijnenburg als groepslid, terwijl die op de plaat niet te horen is.
In diezelfde tussenperiode werd ook De Bom uitgebracht op single. De hit staat niet op 4US en is verder enkel terug te vinden op verzamelaars en live-albums.

Luister: de hele cd
Vergeet: niets

Klaar (2000)
Het laatste studioalbum, uitbracht in de aanloop naar de reünieconcerten. Bij de aankondiging van die concerten liet de groep weten dat ze het niet over klein huiselijk geluk gingen hebben. Op één enkel schampschot na hebben ze het er inderdaad niet over. Het is een plaat geworden die het vooral heeft over ouder worden, uit elkaar groeien en geweld op straat. Dat ze niet helemaal bij mijn smaak aansluit merk je aan de iets langere lijst in de rubriek ‘vergeet’. Daarnaast vind ik dat ze teveel nummers op het album gezet hebben, dat komt de beluisterbaarheid niet ten goede.

Luister: Aan de bewoners van dit pand (met Def P), Leven met een zeven, Het verschrikkelijke jaar, Als niet als (met Brainpower), Silhouet, Klaar
Vergeet: Watje, Oorlog, Hetzelfde Meisje, Tijd, Het beste (zou zonder het refrein 10 x beter zijn. Geen hit, maar wel zo’n nummer waarvoor je na verloop van tijd de cd oplegt), De kater, Dansmuziek

Lijf aan Lijf (1983)
Live-cd met oa een afwijkende versie van Sinds 1 dag of 2. Aangekondigd met de woorden: “Dit is vooral vandaag – omdat die trut maar niet wil opbellen – een speciaal nummer voor mij.” Verder zingt Vrienten daarin ook “ze is voorbij” en “als die trut weer is verdwenen” ipv “ze is van mij” en “als ze is verdwenen”.

Hees van Ahoy (2000)
Als je slechts 1 Doe Maar cd wil kopen, laat deze het dan zijn. Het is een registratie van hun reünieconcerten (ook op dvd beschikbaar) en zowel een nostalgische als een muzikale trip (die blazers! die percussie!).

Trillend op m’n benen – Doe Maar door anderen (2000)
Zou je alleen al voor Daryll-Ann’s versie van Belle Hélène eens gehoord moeten hebben.

En oh, volgende platen of cd’s zoek ik nog:
Het afscheidsconcert (1984)
De Beste van Doe Maar (1988)
Het complete hit-overzicht (1994)

Advertenties

Geef een reactie so far
Plaats een reactie



Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s