de Staat


10 op zondag #13 (dertien)

De dertiende editie van 10 op zondag. Om het ongeluk te tarten heb ik er onmiddellijk een regeneratielijst van gemaakt. (allez, toch een start tot iets dergelijks)

Richard Wagner > Walkürenritt
__Iedereen kent het, iedereen denkt er de helikoptergeluiden bij. Ik hou er wel van af een toe een licht stuk klassiek als dit te mismeesteren tussen de populairdere muziekskes. Zouden ze op de radio ook moeten doen, radio’s zou veel dynamischer gaan klinken. De formules die nu gebruikt worden maken het misschien wel gemakkelijker om de programma’s samen te stellen, maar voor de luisteraar ook veel voorspelbaarder. Ik herinner me dat ik als student rond kwart na zeven (’s morgens was dat) dat radio efkes op donna zette omdat ze toen altijd iets recents-met-hop-tempo draaiden. Daarna mocht ‘m weer uit (voor en na kwam meestal een hoop gezeik).

Howe Gelb > Tanks Rolling In
__Na het aanstormende geweld van daarnet, nu de langzaam oprukkende tankcolonnes. Dreigend. Een stofgordijn achterlatend. (ik hou van stofgordijnen, van die aanwaaiende, eerst over de grond, en dan hoog de lucht in, waarna de zon er een spelletje mee speelt, magisch.

Mark Lanegan Band > Bombed
__Het bewijs dat sterke nummers niet lang moeten duren of luid en gewelddadig moeten klinken. Indrukwekkend volstaat niet als omschrijving. Deze éénminuutachtseconden vertraagt je realiteit, grijpt je vast, en haalt je dieseltraag maar niet te stoppen naar die hersenkwab waar je net zorgvuldig een laagje eelt over gekweekt had. Om je daar dan wezenloos achter te laten. (alstublieft)

Yazoo > Situation
__Zouden die gasten van Los del Rios het lachje uit de Macarena hier gepikt hebben? Die van Yazoo waren hen alleszins zo’n 15 jaar voor.

The Streets > Blinded By The Lights (video)
__In het voorjaar van 2005 deed ik een poging tot samenvatting van “a grand don’t come for free”. Over dit nummer schreef ik toen:
“Dus de nacht in – de DJ ment zijn slaven –, en Blinded by the lights op zoek naar je maten. Er is een massa volk, en iedereen wil net langs jou voorbij. Waar zijn ze, en wat zat er in die pillen? Ha, daar zijn ze, nee, je draait weg”.

Nouvelle Vague > In A Manner Of Speaking (filmke)
__Van de KBC-reclame, naar de cd-winkel, naar de speler, op repeat. Heb het normaal niet voor melancholie, maar dit is één van die nummers waarvoor graag een uitzondering gemaakt wordt.

Giant Sand > Wayfaring Stranger / Fly Me To The Moon
__Dezelfde gast als bij de tanks wat hoger, deze keer in Giant Sand-opstelling. Wayfaring Stranger zou oorspronkelijk een nummer van Cash zijn. Een van die oud-strijders van toen Elvis nog liedjes voor z’n moeder zong (tis van horen zeggen), nog niet zo lang dood. Had zichzelf kort daarvoor van een 5-delige grafrede voorzien waar ik nog niks van gehoord heb, maar jong, wild (hà), en onstuitbaar (haha) zijnde… tijd zat.

Faith No More > Easy (video)
__Vrijdagmorgen mee wakkergeworden en ’s avond na het werk in de bibliotheek het nummer gaan zoeken (en gevonden). Daar was het trouwens net boeken- en cd-verkoop. Ben vlug-vlug eens door de verkoopbakken gegaan. Veel onbekende dingen gezien, maar ook No need to argue van The Cranberries (gaan ze waarschijnlijk meerdere exemplaren van in huis gehad hebben) en Blufunk Is A Fact! van Keziah Jones. Die laatste hoort bij mij thuis in shortlist onmisbaren (en staat daarom ook in de cd-lijst op de Staat van Narcose, het msn-verlengstuk van deze blog).

Tom Barman & Stef Kamil Carlens > Goodbye Stranger (De Nachten, Antwerpen, 2001)
__Gisteren teruggevonden op m’n internet-pc. Moet het ooit eens gedownload hebben van hotellounge.com (een dEUS-fansite). Geen idee wiens nummer ze hier spelen, maar schoon is het wel (kan tellen hé, als nietszeggend commentaar).

The Magic Numbers > I See You, You See Me (video)
__Het is een soort van nieuwe vrolijkheid :-).

uit de oorspronkelijke comments:
van RoenHetZwoen (1)…

Ze hebben u wat wijsgemaakt wat Cash betreft mè gedacht… Om het kort te houden, zal ik citeren wat er op de achterflap staat van de nieuwe cd ‘Last man standing’ van Jerry Lee Lewis: “50 years ago Sam Phillips’ legendary Sun Records in Memphis, Tennessee was the home of Elvis Presley, Johnny Cash, Roy Orbison, Carl Perkins and Jerry Lee Lewis, the founding fathers of Rock and Roll. Today, Jerry Lee Lewis is The Last Man Standing.”

Ik zou zo zeggen: bekijk ‘Walk the line’ eens en veel zal u al duidelijker worden hoe het eraan toeging in die dagen: 5 vernoemden in citaat gingen zowat constant samen op tournee in de mid 50s…

Wat ‘Wayfaring stranger’ betreft: is een “traditional” en dus geen song van Cash, maar van een anonieme schrijver dus; het nummer kan gerust al een paar eeuwen oud zijn… check zeker ook eens de 16 Horsepower versie op ‘Secret South’; het is méér nog dan de Cash-versie, mijn favoriete versie van het nummer…

En voor de rest: mercie om mijnen blog te linken 😉

Groeten, Roen

van RoenHetZwoen (2)…

Ow ja, en het origineel van ‘Goodbye stranger’ is natuurlijk van Supertramp en staat op dé Supertramp-plaat ‘Breakfast in America’, waar bv. ook nog de classic ‘The logical song’ opstaat… Moest je ook maar eens gaan huren in uw plaatselijke mediatheek 😉

Advertenties

Geef een reactie so far
Plaats een reactie



Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s