de Staat


Kwarttriatlon Brugge 2006 – verslag
juni 19, 2006, 20:49
Filed under: Sport | Tags: ,

“…Hiding intentions, revealing only fractions. Their moves are slow, but soon you’ll know…” (José González / Slow moves / 2004)

Toen de zon zaterdag zijn spaarzaam getekende vlekken ingeruild had voor lange strepen met sfumato randen kon de dag al lang niet meer kapot. Triatlon-dag had gegeven wat ze had, net als wij. Wij, als in de tijdelijke vereniging Vina-Kris-Marc, hadden samen als trio-team de kwarttriatlon van Brugge gevoeld, uitgedaagd en overwonnen.

Hoofdstuk 1: zwemmen (1km)
Het aantal deelnemers aan dit evenement overvalt me een beetje tijdens de briefing die het zwemmen een halfuur vooraf gaat. Dit is pas de 3de editie en het is duidelijk, hier zaten mensen op te wachten.

Er wordt gezwommen van het Sasplein (Dampoort) tot aan de Carmersbrug (Sint-Leocollege). De bende enthousiastelingen wordt in schijfjes op het water losgelaten. Ons Vina moet met de andere trio-zwemdelen in de laatste wave starten, 25 minuten na de eerste starters (op dit moment zitten de eersten al een eind op de fiets, ongelofelijk hoe snel sommigen een kilometer zwemmen). Het water is kouder dan verwacht en terwijl Kris en ikzelf op het gemakske in de eerste wisselzone rondhangen verkrampen de benen van Davina. Sneuvelen op het veld van eer ziet ze niet als optie en ze zwemt verder, enkel aangedreven op armkracht. Niet plooien! Terwijl ze de Carmersbrug nadert slurpt de bezemboot steeds dichter achterop gelegen deelnemers op. Vina zal hij niet te pakken krijgen. Vanuit een minituintje in het Sint-Leocollege zie ik haar uit de tunnel komen die de rei met de wisselzone verbindt. De rondvliegende spetters Rei-water worden heel filmisch belicht door de zon. Ze mag gaan uitblazen, voor Kris begint het nu pas.

Hoofdstuk 2: Fietsen (45km)
De chip die de tijd registreert wordt snel om de enkel gedaan, en weg is Kris. Het fietsparcours gaat vanuit het centrum naar het kanaal Oostende-Brugge. Ik weet niet juist waar het keerpunt ligt maar op de terugweg rijden de fietsers de Moeren binnen waar ze zich aan het betere bochtenwerk kunnen wagen… om dan weer aan het kanaal uit te komen en terug te rijden richting centrum. Kris fietst in een koerstruitje van een supportersverening van Cercle Brugge (jawel, de voetbal… ploeg van ’t stad). Het toeval wil dat Vina en ikzelf ook in het groen-zwart gekleed zijn. Gelijkgestemden, ik zeg het je! Onze Cercle-trapper had vooraf gedacht het parcours met een gemiddelde van 32km/uur af te rijden (gemiddeld!!). Het zal alleszins niet veel gescheeld hebben want als een klokske kwam hij aan in de 2de wisselzone. Hij kan in tegenstelling tot anderen die we al zagen voorbij komen nog helder denken en geeft onmiddellijk de tijd-chip door. Daarvoor was er al iemand met z’n fietshelm op gaan lopen (hij is teruggekeerd), en een andere leek me op fietsschoenen te lopen (ben deze wel niet helemaal zeker).

Hoofdstuk 3: Lopen (10km)
Een beetje onbesuisd (de ironie, ik besef het) begin ik aan mijn deel. De snelle start heeft een hartslag van 190 slagen/minuut tot gevolg, veel lager zal die niet meer gaan (“Much against everyone’s advice. I’m still trying, I’m trying, I’m trying, I’m trying” // Soulwax / Much against everyone’s advice / 1998). Het heeft wel tot gevolg dat de kilometers voorbij vliegen. Er moeten 2 rondjes van 5km gelopen worden.. Op twee plaatsen is er een bevoorrading voorzien (telkens sportdrank en water), je moet dus al heel hard je best doen om dorst te krijgen. En daar slaag ik door een stommiteit wel degelijk in. Het is namelijk nog steeds redelijk warm en bij de laatste drinkpost giet ik het water dan maar over m’n hoofd (sportdrank had ik laten staan). De laatste 2km zijn dus van een iets dorstiger soort, maar dat kan het plezier niet bederven. De laatste 600/500/400m (afhankelijk van de bron) lopen Vina en Kris met me mee. Het is een heel speciaal gevoel om zo met z’n drieën naar de aankomst te lopen, het groepsgevoel komt helemaal naar boven.
Tijdens mijn 2de ronde kwam ik tussen de 2 bevoorradingsposten trouwens collega Thomas tegen die de hele kwarttriatlon op z’n eentje afwerkt (gelijk de echte). RESPECT man!

Na de aankomst is er voor iedereen een water, sportdrank en een zee van fruit. En reken maar dat het gesmaakt heeft. Iedere deelnemer kreeg ook een enorme medaille rond z’n nek (8 à 9 cm diameter). Ik heb die van mij weggeven aan één van de jongere medewerkers die zo’n medaille wel “waauw” vond. Hij kan later nog vertellen dat hij in 2006 aan een kwarttriatlon meegedaan heeft. Wij kunnen het dit jaar ook al (toch voor een derde), en volgend jaar gewoon opnieuw!

We zijn 384ste geworden op 609 finishers (52ste van de 91 aangekomen trio-teams). Totaaltijd 2u37’31”


Geef een reactie so far
Plaats een reactie



Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s